پرده برداری از اسرار جزیره «ایستر»

شناسهٔ خبر: 563C4ABC -
تحقیقات جدید از شواهدی مخالف با این عقیده قدیمی پرده می‌بردارد که جمعیت ما قبل تاریخ جزیره‌ی ایستر در ایجاد فاجعه اکولوژیکی از طریق جنگل‌زدایی سریع و بهره‌برداری بیش از حد منابع طبیعی دست داشته‌اند. یافته‌های جدید که در مجله آمریکایی Physical Anthropology منتشر گردید، از این ایده پشتیبانی می‌کند که داستان جزیره‌ی ایستر جالب‌تر و پیچیده‌تر از آن چیزی است که تصور می‌شد.

به گزارش هاناخبر ،

«کارل لیپو»، استاد انسان‌شناسی دانشگاه بینگهمپتون خاطر نشان کرد: «داستان قدیمی می‌گوید که با گذشت زمان مردم این جزیره از منابع خود استفاده کردند و منابع غذایی‌شان رو به پایان بود. یکی آز منابع احتمالی که ساکنان جزیره مصرف کردند، درختانی بودند که در این جزیره رشد می‌کرد. ساکنان با درختان قایق پارویی می‌ساختند و نبود درخت به معنای نبود قایق پارویی و از دست رفتن فرصت ماهی‌گیری بوده است. پس آن‌ها ناگزیر تاکید بیشتری بر غذاهای زمینی کردند. با این شرایط، میزان بهره‌وری به دنبال فرسایش خاک کاهش پیدا کرد و زمین‌های حاصل‌خیز برای کشت محصول نایاب گردید. این است شرح حکایت قدیمی.»

پورفسور لیپو و همکارانش از دانشگاه بریستول انگلستان، دانشگاه کریستین آلبرشت آلمان، موزه کن تیکى نروژ و دانشگاه‌های اورگون و هاوایی به تجزیه و تحلیل بقایای انسانی، گیاهی و جانوری محل‌های باستان‌شناسی «آناکنا» و «آهو تپیو» در جزیره ایستر پرداختند. محققان از تحلیل‌های ایزوتوپ نیتروژن و هیدروژن و ایزوتوپ ویژه‌ی ترکیبی به جای مانده از انسان‌های ما قبل تاریخ برای ارزیابی منابع دریایی و خشکی استفاده کرده و ارزش‌های مبنا را بررسی کردند.

از تحلیل‌های ایزوتوپى مشابه نمونه‌های دریایی و گیاهی مدرن-باستانی برای بررسی ویژگی‌های محیط محلی استفاده شد. نتایج تحلیل‌های کربن و نیتروژن به‌طور مستقل نشان می‌دهد که تقریباً نیمی از پروتئین موجود در رژیم غذایی انسان‌ها از منابع دریایی نشأت می‌گرفت؛ یعنی بسیار بیشتر از ارزیابی‌های قبلی. پروفسور لیپو گفت: «ما دریافتیم که رژیم غذایی دریایی در تاریخ و با گذشت زمان اهمیت فراوانی پیدا کرده و مردم از این منابع به وفور استفاده می‌کرده‌اند. این‌طور نبود که تمامی غذاهای خود را از منابع خشکی تهیه کرده باشند. ما همچنین به این نکته رسیدیم که آن‌ها محصولات خود را در خاک‌های اصلاح شده می‌کاشتند و به شدت آن‌ها را غنی‌سازی می‌کردند.»
لذا بر طبق یافته‌ها می‌توان مدعی شد که ساکنان جزیره ایستر از دانش ژرفی برای فائق آمدن بر وضعیت ضعیف خاک، بهبود شرایط زیست محیطی و ایجاد منبع غذایی پایدار برخوردار بودند. این فعالیت‌ها نشان از سازگاری قابل توجه و مقاومت بالای ساکنان در برابر شرایط چالش برانگیز محیط دارد. افراد این جزیره به بهترین نحو از منابع خود استفاده می‌کردند. پس باید سو برداشت و حکایت های نادرست را درباره‌ی این جزیره کنار گذاشت. 

ارسال نظر

  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
3 + 3 =