به مناسبت بازگشایی مدارس

میترسم آغاز سال تحصیلی را تبریک بگویم

شناسهٔ خبر: 578A06DC -
دیگر نه آن شوق دیرین خریدن کیف و دفتر و کتاب و نه ذوق پوشیدن لباسهای مدرسه ! این ویروس ریز منحوس ناخوانده ی خوف انگیز نفس ها را نشانه رفته است و لانه گزیده است در هر انچه که تو فکرش را نمیکردی

به گزارش هاناخبر ،می ترسم آغاز سال تحصیلی را تبریک بگویم 

 دیگر نه آن شوق دیرین خریدن کیف و دفتر و کتاب و نه ذوق پوشیدن لباسهای مدرسه!

این ویروس ریز منحوس ناخوانده ی خوف انگیز ،نفس ها را نشانه رفته است و لانه گزیده است در هر آنچه که تو فکرش را نمی کردی!

با عجله کفشی و کیفی ! کیفی که شاید رنگ مدرسه ای را به خود نبیند و کفشی که شاید دویدن در حیاط مدرسه را تجربه نکند.

 نگرانی و تردید، کلید واژه ذهن پدران ومادرانی است که به پشتوانه فاصله های اجتماعی و پروتکل های بهداشتی می خواهند فرزندان دلبندشان را روانه مکانی کنند که آن ناخوانده ویروس،عاشق زیستن و جولان در آن است.

بپذیریم، یا نپذیریم، نسل ما فصلی شگفت و عجیب و ناشناخته را با جانش تجربه می کند، که بحث مدارس جدی ترین چالش آن است.

و باز هم خدا بیامرزد پدر کاشفان فضای مجازی را که تنها پنجره امید استمرار آموزش است.

همان فضای مجازی که اهالی ده بالادست کمر به بستن اش بسته اند!

 اما آغاز مدارس آری یا نه ؟!

از یک طرف نماینده ای آغاز مدارس را قتلگاه می خواند واز طرف دیگر وزیر دستگاه تعلیم و تربیت بر باز بودن مدارس تاکید ویژه دارد.

به راستی تکلیف چیست؟!

هیچ کس نمی تواند پاسخی درست به این پرسش را داشته باشد چراکه عامل این بلاتکلیفی، ویروسی است که هیچ پایگاه علمی در جهان نتوانسته است او را به درستی بشناسد!

و همین ابهام در وضعیت آینده دنیا در همنشینی با این ویروس، باعث اختلاف نظرهایی از این دست شده اند.

در این شرایط شاید بتوان گفت : 

جرات ، جسارت، شفافیت، صداقت در مدیران تصمیم گیر و سرعت در اجرای تصمیم می تواند از بروز فاجعه های پیش رو جلوگیری کند.

 

 نکته روشن در این داستان این است که فرهنگیان صبور و معلمان شریف و‌نجیب هیچگاه چراغ دانش خود را از دانش آموزان دریغ نکرده اند و سوختن و نور فشاندن، منشور نانوشته ی زندگی آنهاست.

 

 و نکته ی پایانی اینکه :

آقایان استاندار! آقایان وزیر! آقایان نماینده و آقایان ستاد ملی کرونا!

امروز حفظ هیچ میزی از وزارت تا صدارت ارزش جان کودکی را ندارد که به پشتوانه ی تصمیم شما ،کوله ی کتابهایش را به پشت می اندازد و راهی مدرسه می شود.

راستش من می ترسم آغاز سال تحصیلی را تبریک بگویم، که" بوی بهبود ز اوضاع جهان نمی شنوم "

به جای تبریک می گویم : خدایا ! ای آنکه حرکت ذرات جهان به اراده توست ، فرزندان مان را از شر این بلای مرموز حفظ کن و به تصمیم گیران ما مسیر درست را نشان ده.

 

 

ارسال نظر

  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
3 + 1 =