به گزارش هاناخبر ، بوکان روزهای سخت و پرالتهابی را پشت سر گذاشت؛ روزهایی که صدای آژیرها، نگرانی خانوادهها، حملات دشمن و خبرهای تلخ شهادت شماری از شهروندان، فضای شهر را تحت تأثیر قرار داده بود. در چنین شرایطی، افکار عمومی بیش از هر زمان دیگری انتظار داشت مسئولان و نمایندگان منتخب مردم در کنار شهروندان باشند؛ حضوری میدانی، دلگرمکننده و امیدبخش.
اما آنچه امروز به یکی از مهمترین مطالبات و پرسشهای افکار عمومی تبدیل شده، چرایی کمرنگ بودن حضور دکتر محمدقسیم عثمانی، نماینده مردم بوکان در مجلس شورای اسلامی، در روزهای بحرانی و پرتنش اخیر است.
بسیاری از شهروندان میپرسند: در روزهایی که بوکان بارها در معرض تهدید و حملات دشمن قرار گرفت و خانوادههای بسیاری داغدار شدند، چرا نشانی از حضور میدانی نماینده شهر دیده نشد؟ چرا مردم، خانوادههای آسیبدیده و حتی فضای عمومی شهر، شاهد همراهی مستقیم و حضور مستمر نماینده خود نبودند؟
نماینده بوکان در روزهای بحرانی کجا بود؟
بسیاری از شهروندان میگویند در تمام روزهای پرالتهاب جنگ، در شرایطی که شهر بارها تحت تأثیر حملات دشمن قرار گرفت و تعدادی از فرزندان این سرزمین به شهادت رسیدند، نشانی از حضور میدانی نماینده شهر مشاهده نکردند. نه در میان مردم، نه در کنار خانوادههای داغدار، نه در محلات آسیبدیده و نه در صحنههایی که شهر بیش از هر زمان دیگری به همدلی و همراهی نیاز داشت.
این در حالی است که فلسفه نمایندگی مردم، تنها حضور در جلسات رسمی و صدور پیامهای اداری نیست. نماینده واقعی در روزهای آرامش شناخته نمیشود؛ بلکه در روزهای بحران، خطر و سختی است که میزان مسئولیتپذیری و تعهد او محک میخورد.
افکار عمومی بوکان میپرسد چگونه ممکن است شهری روزهای دشوار و پرتنشی را پشت سر بگذارد، خانوادههایی عزادار شوند، مردم در نگرانی و اضطراب به سر ببرند، اما نماینده منتخب آنان در متن جامعه دیده نشود؟
آنچه انتقادها را تشدید کرده، این است که بنا بر مشاهدات و روایتهای مطرحشده در سطح شهر، نخستین حضور علنی و قابل مشاهده نماینده آنهم مدتی پس از پایان آن روزهای سخت، در مراسم تقدیر از معلمان شاخص بوکان بوده است؛ حضوری که برای بسیاری از شهروندان این پرسش را ایجاد کرد که چرا در روزهای بحران و مصیبت، چنین حضوری مشاهده نشد اما در یک مراسم رسمی امکان حضور فراهم شد؟
امروز مطالبه مردم بوکان کاملاً روشن است؛ پاسخگویی، شفافیت و توضیح صریح درباره عملکرد ایام بحران.
مردم حق دارند بدانند در روزهایی که شهر درگیر شرایطی استثنایی بود، نماینده آنان چه اقداماتی انجام داده است؟ چه پیگیریهایی صورت گرفته است؟ و مهمتر از همه، چرا مردم حضور مستقیم و میدانی او را در کنار خود احساس نکردند؟
سکوت در برابر این پرسشها نه تنها انتقادها را کاهش نخواهد داد، بلکه بر دامنه ابهامات خواهد افزود. بوکان امروز بیش از هر چیز منتظر پاسخ است؛ پاسخی روشن، شفاف و قانعکننده به این پرسش ساده اما اساسی:
نماینده مردم بوکان در روزهای سختی که شهر به حضور او نیاز داشت، کجا بود؟
ارسال نظر