به گزارش هاناخبر ،
هر وجب از خاکِ ایران، داستانی دارد؛ داستانی از عشق، از تاریخ، و گاه، از دردهایی که در سکوتِ زمان فرو رفتهاند. وقتی فریادی خاموش از عمقِ خاک برمیخیزد، گویی زمین، زخمهایِ کهنهای را که بر پیکرش نشسته، بازگو میکند. این زخمها، نه تنها یادآورِ جنایاتِ تلخِ گذشته، بلکه در حال حاضر روایتی هستند از عشقِ عمیقِ ایرانیان به سرزمینشان؛ عشقی که حتی در برابرِ تمامِ سختیها، چون ریشههایِ درختِ کهن، استوار باقی مانده است.
این فریاد، نه از سرِ ترس، که از عمقِ هویتِ ملی برمیخیزد؛ هویتِ ملتی که در طولِ تاریخ، شاهدِ فراز و فرودهایِ بسیاری بوده، اما همواره شکوهِ خود را باز یافته است. این خاک، گواهِ وفاداریِ ملتی است که با تمامِ وجود، به سرزمینِ خود عشق میورزد و از آن پاسداری میکند.
ارسال نظر