به گزارش هاناخبر ، عشایر مرزدار استان ایلام با ۱۰ هزار خانوار و جمعیت ۶۰ هزار نفر ۱۰ درصد از کل جمعیت این استان را تشکیل میدهند.
این قشر مولد با در اختیار داشتن حدود پنج درصد از جمعیت عشایری کشور و ۶.۵ درصد از جمعیت دامی عشایر ایران (معادل ۱.۴ میلیون راس دام سبک و سنگین)، استوانهای محکم در اقتصاد و تامین پروتئین منطقه به شمار میروند.
بررسی دادههای آماری نشان میدهد که ارزش اقتصادی تولیدهای عشایر این استان، سالانه بیش از سه هزار و ۵۰۰ میلیارد تومان برآورد میشود.
با این حال، نبود زیرساختهای مناسب در زمینه نگهداری و بستهبندی سبب شده تا بخش عظیمی از این ثروت نهفته اما نیازمند توجه، پیش از رسیدن به سفره عشایر، نصیب واسطههایی شود که هیچ نقشی در فرایند پُر زحمت تولید ندارند.
یکی از تلخترین واقعیتهای اقتصاد عشایری ایلام، تسلط واسطهها بر بازار فروش است.
شواهد میدانی و ارزیابی کارشناسان نشان میدهد افزون بر ۷۰ درصد فرآوردههای دامی این استان، به دلیل نبود کارخانههای تبدیلی و نیاز فوری دامداران به نقدینگی، توسط دلالان و با قیمتهایی بسیار پایینتر از ارزش واقعی خریداری و از ایلام خارج میشود.
این رویه نامطلوب نه تنها انگیزه این قشر زحمتکش را برای ادامه مسیر تولید و حفظ سبک زندگی عشایری کاهش داده، بلکه مانع از انباشت سرمایه در درون استان شده است.
اما نکته تلختر این قصه، فروش و عرضه انواع فرآوردههای تولیدی عشایر ایلام از جمله روغن حیوانی، پشم و دستبافتهها با نام استان دیگر و یا نامهای تجاری (بِرَند) ناآشنا با فرهنگ و زیست بوم این استان و عشایر آن است.
جایی که دلالان و واسطهها با حضور در میان عشایر استان، پشم و گوشت دامها و فرآوردههای تولیدی آنان از جمله روغن حیوانی و کشک را با قیمتهای بسیار پایینتر از بازار به یغما میبرند و با کمی رنگ و لُعاب و بستهبندی به مبالغ گزاف به خریداران و مصرف کنندگان میفروشند.
ارسال نظر